Wat is het verschil tussen werken aan jezelf en een echte innerlijke reis? In deze blog lees je waarom een Soul Journey dieper gaat dan gedrag veranderen alleen, hoe pleasen ontstaat vanuit het verlaten van jezelf, en waarom meditatie, journaling en voelen essentieel zijn voor blijvende transformatie.

Soms voelt het alsof je steeds opnieuw in dezelfde patronen terechtkomt, alsof je cirkels loopt die je niet helemaal kunt doorbreken, hoe bewust je ook probeert te leven.
Maar wat als jouw verhaal niet bij jou begint?
In deze diepgaande en poëtische blog neem ik je mee in de wereld van de moederlijn, generatiepatronen en de onzichtbare invloed van het verleden — en ontdek je hoe heling begint bij erkennen wat er door jou heen wil veranderen.

Veel vrouwen raken zichzelf kwijt zonder het te merken. In deze blog lees je hoe pleasen en denken het voelen blokkeren — en hoe je weer thuiskomt bij jezelf.

Mijn pad was nooit recht. In deze blog deel ik mijn persoonlijke reis door rouw, spiritualiteit en hoe mijn leermeesters mij hielpen om te dragen wat het leven brengt. Chantal de Mol

Veel vrouwen vluchten voor pijn door te pleasen, verdoven of doorgaan. In deze blog lees je waarom blijven bij je gevoel juist de sleutel is naar rust, kracht en herstel.

Stoppen met pleasen en de 5 gevaren wanneer je pleaset

Waarom pleasen vrouwen zo vaak? Ontdek hoe pleasegedrag ontstaat en hoe je weer leert luisteren naar jezelf. Inclusief fragment uit het boek Stoppen met pleasen.

De stille FOMO van vrouwen: de angst om je eigen leven te missen

Er is een subtiele vorm van FOMO waar bijna niemand het over heeft.

Niet de angst om een carrièrekans te missen.
Niet de angst om een trend te missen.

Maar de angst om je eigen leven te missen.

De angst dat je nóg een jaar functioneert, maar niet voluit leeft.
Dat je zó goed wordt in aanpassen dat je je eigen stem niet meer herkent.
Dat je zóveel zelfontwikkeling doet dat het een nieuwe vorm van perfectionisme wordt.

En ondertussen zie je andere vrouwen bewegen.

Vrouwen die hun grenzen uitspreken zonder zich te verontschuldigen.
Vrouwen die hun werk anders inrichten.
Vrouwen die stoppen met self-silencing en beginnen met spreken.

En dan voel je het.

Geen jaloezie.
Maar herkenning.

Het jaar van het Paard gaat niet over haast. Het gaat over momentum — over het besef dat wachten ook een keuze is, en dat elke keer dat je jezelf uitstelt, je een beetje verder naar de achtergrond schuift.

Therapie en coaching groeien explosief. In de media wordt die groei vaak kritisch benaderd: coachen we niet te veel, maken we mensen afhankelijk, therapeutiseren we het leven? Dit opiniestuk stelt een andere vraag.

De groei van therapie en coaching is geen teken van zwakte of overdaad, maar een signaal van een dieper maatschappelijk tekort: een tekort aan betekenis, verbinding en menselijkheid. In een wereld die steeds sneller, complexer en onpersoonlijker wordt, zoeken mensen begeleiding niet om beter te functioneren, maar om weer te leven.

Het artikel laat zien hoe begeleiding ook voorziet in een oeroude menselijke behoefte: gezien worden, ertoe doen en zin ervaren — zowel voor degene die hulp zoekt als voor degene die begeleidt. Tegelijkertijd wordt de schaduwkant van de groei benoemd: versnippering, oppervlakkigheid en het ontbreken van diepgang.

Met speciale aandacht voor vrouwen, die vaak lange tijd sterk moesten zijn en zichzelf wegcijferden, nodigt dit opiniestuk uit tot een herwaardering van wat mentale gezondheid, succes en welzijn werkelijk betekenen. Niet minder begeleiding, maar betere, menselijkere en diepere vormen van ondersteuning zijn nodig in deze tijd.